Description
Πρέπει ν’ αποκοιμήθηκα αφού από όνειρο ξύπνησα. Κάτι σκέφτηκα, η σκέψη μου αυτή έφερε μια άλλη, η άλλη την επόμενη, και πήρα ένα δρόμο μες στη νύχτα, με τα σκοτάδια του και τα μέρη του τα φωτεινά… Κάτι ενοχές που είχα, ελάχιστες, μία μία τις ξεφορτώθηκα και ξεκουράστηκα. Όπως και να το κάνεις όμως, κάτι πετιέται από δω, σου έρχεται από κει, και τρέχεις να μπαλώσεις αυτά που μπορείς. Αλλά να πω πως έχω παράπονο απ’ τη ζωή μου, ψέμα θα πω. Τι παράπονο δηλαδή, να κλαίγομαι; Να λέω, ήθελα να γινόμουν αυτό, να γινόμουν εκείνο; Κι αν έστριβα τότε δεξιά, η μοίρα μου θα ήτανε άλλη; Σιωπάς. Δεν τα σκέφτεσαι, τελείωσε. […] (Απόσπασμα από το κεφάλαιο ΤΟ ΚΟΚΚΙΝΟ ΑΛΟΓΟ)
