Description
Σύντομο γράμμα, γραμμένο με δάκρυα, έξαφνα στέλνεις
χείρα ζητάς βοηθείας ναυάγησαν, λές,
όλα τα έργα σου, όλα τα σχέδια βγήκανε πλάνες…
Μόνος σαν να ‘σουν, τα εξύφαινες όλα όμως ζώντας
μόνος σαν να ‘σουν, στα ψέματα ζεις κι όλα μες στον καθρέφτη
γίνονται γράφεις βιβλία ποθώντας να λάμπουνε
σαν να μη γράφτηκαν άλλα ποτέ και τις νύχτες, τον ίδιο
πόθο απλώς παραγράζουν τα σώματα… “Φίλες μου”,
λές – κι εγώ χαίρομαι μα όσο για στίχους, παυσίλυπους τάχα –
ή κι αφροδίσιους – Ώ, με τιμάς ασφαλώς!
