Description
Από τόπο γνώριμο κι από τόπο άγνωρο, από τη μήτρα της γης και από το πιο ψηλό στερέωμα ερχόμενη, εναποθέτει τη ματιά της στον βράχο που γίνεται χαλίκι στην παλάμη. Της παραστέκονται πρόγονοι, συγγενείς όλης της γης, γονείς αναδυόμενοι από το μέλλον, ο χρόνος ο αναχωρητής κι ο χρόνος ο ερχόμενος. Πεισμώνουν τα άνθη κι ο θάνατος δεν έχει πια εξουσία.
Η Ρωξάνη Νικολάου έχει από καιρό διαμορφώσει ένα προσωπικό σύμπαν γραφής, στο οποίο περιθάλπει και καλλιεργεί τη ζώσα μνήμη, την αλήθεια ενός καθαρού προσώπου, τη διαύγεια ενός καίριου βλέμματος. Αυτή τη φορά, η ποίηση συναντά την πεζογραφία σε 45 tableaux vivants, που συνιστούν σκοτεινά παραμύθια για το αρχέγονο παρελθόν, ελεγείες της σύγχρονης καθ’ ημέραν ζωής, αλλά και χρησμούς και αποτροπαϊκά ξόρκια για το τέλος του ανθρώπου και των πραγμάτων, για το τέλος του κόσμου μας.
