Description
ΣΤΟΝ ΦΙΛΟ ΜΙΧΑΛΑΚΗ ΚΥΘΡΑΙΩΤΗ
Λίγες οι μέρες του θνητού στον ποταμό του Χρόνου
συχνά μονάχα μια άνοιξη
ένα φτερό άνεμου στο δειλινό μπαλκόνι.
Αν θα μπορέσει τ’ όνομα σου επάργυρο ν’ αστράψει, σαν συμβάν με βάρος,
κέρδισες μια έξοχη στιγμή σε μια τομή του χρόνου,
εκεί που στέκει η αθανασία να ξεκουράσει λίγο το ρυθμό της.
Κι αντιπαρέρχεσαι τα καθημερινά μ’ ένα φεγγάρι στην καρδιά σου
το γήινο χρέος σου.
Μπορεί η ζωή να λησμονήσει το περπάτημά σου.
Όμως της έδωσες μια στάλα του αίματός σου
ν’ αναστηθεί το στάχυ.
Η αθανασία του ανθρώπου ζει με την ψυχή του
και μες στις καθαρόαιμες πράξεις του.
