Description
Καλοκαίρι του 1997
περπατούσαμε αμέριμνοι στ’ ακροθαλάσσι
συνεπαρμένοι από την ομορφιά και την απεραντοσύνη της θάλασσας…
Μιας θάλασσας γεμάτης μαγεία… κι είπα:
Γράψε λίγους στίχους για τούτη την ομορφιά κι εγώ θα ζωγραφίσω κάποιες εικόνες…
Κι έγινε τούτος ο συγκερασμός της ποίησης με τη ζωγραφική.
Ένα έργο ουσιαστικό.
Ταυτόχρονα μια πορεία που ενώνει μάνα και παιδί,
πέρα από τη βιολογική συγγένεια μέσα στο χρόνο,
εντελώς πνευματικά.
Πνεύμα και ψυχή συμποερύτηκαν.
Τεύκρος
