Description
Αβοήθητη
φλέγεται η μοναξιά.
Ένα βήμα ακόμη
και θα μπούμε στο σπίτι μας.
Ταπεινές επιστροφές
στο χρόνο
κορμιά ματωμένα
θάνατοι που σκεπάζουν
τις αυλές
των πατρικών σπιτιών
κι η καρδιά να κλαίει
στην κραυγή
των λουλουδιών,
κι η βραδιά πληγωμένη
η ελπίδα ραγισμένη
θα ‘ρθει η μέρα του γυρισμού
πότε;
