Τριάντα και Δύο Χρόνια – Δρόμοι Αγάπης

Description

Αβοήθητη

φλέγεται η μοναξιά.

Ένα βήμα ακόμη

και θα μπούμε στο σπίτι μας.

Ταπεινές επιστροφές

στο χρόνο

κορμιά ματωμένα

θάνατοι που σκεπάζουν

τις αυλές

των πατρικών σπιτιών

κι η καρδιά να κλαίει

στην κραυγή

των λουλουδιών,

κι η βραδιά πληγωμένη

η ελπίδα ραγισμένη

θα ‘ρθει η μέρα του γυρισμού

πότε;