Description
«Από την κοινότητα στο πρόσωπο:
Μια διαδρομή του τραγικού Το ζήτημα των αγνοούμενων από την τουρκική εισβολή παραμένει πληγή ανοιχτή στο σώμα της Κύπρου, πληγή που θρέφει, αλλά δεν κλείνει. Άλγος που διαποτίζει κάθε πτυχή της καθημερινότητας, που βαραίνει κάθε στιγμή, κάθε ανάσα, κάθε βλέμμα· πολλαπλά αισθητό σ’ εμάς που ευτυχήσαμε να μη θυμόμαστε, να είμαστε λίγο παράπλευρα, λίγο «απ’ έξω». Μια εκκωφαντική απουσία εσαεί «παρούσα», μετέωρη, που παραμονεύει σε κάθε γωνιά. Παρόλα αυτά, ή ίσως ακριβώς γι’ αυτό, το κυπριακό θέατρο ελάχιστες φορές έχει καταπιαστεί ουσιαστικά και σε βάθος μ’ αυτό το θέμα. Ενώ η ποίηση έχει δώσει συγκλονιστικά δείγματα γραφής (αναφέρω ενδεικτικά τον Κ. Μόντη, τον Κ. Χαραλαμπίδη…»
